Finler neden bu kadar mutlu?
Dünya mutluluk raporuna göre Finler en mutlu halk. Kati Lehtinen-Hahn Fin ve Almanya’da yaşıyor. Finlerden nelerin öğrenilebileceğinin sırrını veriyor.
Interview: Anja Leuschner,
06.01.2026 
Fin Kati Lehtinen-Hahn Almanya’ya ilk kez 16 yaşındayken misafir öğrenci olarak gelmiş, sonra sürekli gelip gitmiş, ta ki 2001 yılında Almanya’da kalıcı olarak yaşamaya karar verene kadar. Söylediğine göre Fin toplumu melankolik bir halk. Ama dünya mutluluk raporuna göre aynı zamanda en mutluları da; bu ilk etapta kulağa garip geliyor.
Bayan Lehtinen-Hahn, bunlar çelişkili değil mi?
Finler çok dostane ve yardıma hazır bir halktır. Fakat uzun ve karanlık kışları sert geçer. İyi ki saunalar var! Öte yandan Finler eğlenmek amacıyla yeni fikirler üretirler, örneğin hava gitar şampiyonaları, kadın taşıma veya hobi atçılığı; hatta hobi atçılığı Finlandiya’da bulunmuş. Her ne kadar karanlık olursa olsun, biz her zaman gülecek bir şey buluruz.
25 yıldan bu yana Almanya’da yaşıyorsunuz, her iki kültürü tanıyorsunuz. Almanlar Finlerden neleri örnek alabilir?
Almanya’da insanlar o kadar çok homurdanıyor ki, bunu Finlandiya’da görmemiştim. Yani küçük şeylerle çok fazla pozitif etkiler yaratabilirsiniz. Örneğin bir defasında bir dükkân sahibi bana, neden herkese gülümsediğimi sormuştu. Cevabı basit: gülümseme çoğu zaman yansıtılır. Bunun üzerine kendisi de denedi ve bana bunun onun hayatında gerçek bir devrim yarattığını söyledi! Öte yandan Finlandiya’’da tamamen farklı bir şeffaflık olduğunu algılıyorum, örneğin maaş konusunda. Herkes aynı işi yapan kadın ve erkeğin ne kadar kazandığını bilir. Sanırım Finlandiya’daki insanlar toplumuna ve siyasetçilerine güveniyor, bunun da memnun ve mutlu olma konusunda çok yardımı dokunuyor.
Ama yine de herkesin kötü bir günü olur. Bu durumda yine mutlu olmak için ne yapılabilir?
Benim işim konusunda bir temel kuralım var: Tüm negatif duygular dışarıda kalıyor. Kapıdan adımımı attığımda, tüm bunları arkamda bırakıyorum. Daha sonra yine güç toplama zamanı geldiğini fark ettiğimde, bana bir tek şeyin yardımı dokunuyor: memleketime, yani Finlandiya’ya bir seyahat. Orada gölün başında bir evimiz var, doğanın içinde ıssız bir yerde. Daha yeni elektrik gelmesine rağmen kesintisiz su yok. Dinginlik ve sessizlik pilimi tekrar şarj etmeme yardım ediyor.
