Bawarczyk z Damaszku
Wioska ze 120 mieszkańcami, pomocny gospodarz i ogier o imieniu Milka: w Lesie Bawarskim Syryjczyk Ali Alhamwi znalazł nowy dom.
Kto słyszy, jak mówi Ali Alhamwi, mógłby pomyśleć, że dorastał w Lesie Bawarskim. „Do bin i dahoam” („Tutaj jestem w domu”), mówi młody mężczyzna z ciemnymi lokami w bawarskim dialekcie. „W domu” oznacza Poschetsried, dzielnicę miasteczka Regen w południowych Niemczech. W Poschetsried żyje zaledwie 120 osób. Tymczasem 23-latek urodził się w Damaszku, stolicy Syrii. W wieku 13 lat zbiegł przez Turcję do Grecji, w 2018 roku przybył do Niemiec. Przebywał w Monachium i Norymberdze, aż w końcu wylądował w Poschetsried.
Kiedy tam dotarł, poczuł, że może odetchnąć pełną piersią. Lasy, łąki i konie: wszystko było takie zielone i spokojne, że nie mógł się oprzeć temu miejscu. Szczególnie ceni sobie poczucie wspólnoty na wsi. To, że jeden pomaga drugiemu, nie oczekując niczego w zamian. W dobrych czasach bywało tak także w Damaszku, mówi Alhamwi. Obecnie także jego matka i siostra mieszkają w Poschetsried.
Babis jest już jak mój ojciec.
Decydujące spotkanie Alhamwi odbył z Baptistem Falterem, którego wszyscy nazywają Babisem. Falter prowadzi stadninę z gospodą. Alhamwi mieszkał początkowo w schronieniu dla uchodźców naprzeciwko i zaczął pomagać mu w stajni. Ze znajomości narodziła się głęboka przyjaźń. „Der Babis is inzwischen wie mei Voda” („Babis jest dla mnie jak ojciec”), mówi Alhamwi. A dla Babisa Alhamwi jest jak syn. „Już go nie oddamy”, mówi.
Alhamwi nauczył się bawarskiego dialektu w gospodzie w ciągu kilku miesięcy. Mieszkańcy wioski nazywają go „prawdziwym językowym geniuszem”. A przecież ledwo pamięta on czas edukacji szkolnej w Syrii. Już jako dziecko musiał pracować, aby jego rodzina miała co jeść. Potem przyszła wojna, rodzina straciła dom.
Obecnie Alhamwi jest znany także poza granicami wioski. W filmie pozuje dumnie na ogierze Milka i opowiada o swojej pracy w gospodarstwie. Na samym tylko Instagramie film ten miał ponad osiem milionów wyświetleń.
Mieszkaniec Poschetsried na całe życie
Kiedy Alhamwi ukończył z powodzeniem naukę zawodu murarza i betoniarza, świętowano w gospodzie, z muzyką i wspólnym jedzeniem. Także na wiejskich festynach zasiada przy stole. A ponieważ nie pije alkoholu, po imprezach jest rozchwytywanym kierowcą – podczas Festiwalu Mocnego Piwa został nazwany nawet „dożywotnim mieszkańcem Poschetsried”.
Alhamwi nie myśli zresztą wcale, aby stąd wyjechać. Chciałby zrobić prawo jazdy na ciężarówki, wybudować kiedyś swój dom i mieć własne konie. Oczywiście w Poschetsried.