Tadına bakılacak Alman şehirleri

Berlin: Currywurst – doğrudan ve net

In Berlin için lafı dolandırmaya gerek yok. Belki de Currywurst o yüzden başkente bu kadar yakışıyor: Sosis, sos, köri tozu, o kadar. Büfelerde satılır ve çoğu zaman patates kızartması ve ekmek servis edilir.

Currywurst çoğu zaman tartışmalara da konu olur: zarlı mı zarsız mı? Acı mı yumuşak mı? En iyi sosu hangi büfe yapıyor? 

Berlin’in tadı böyle: baharatlı, acı ve bir porsiyon domates sosuyla.

Hamburg: Balık ekmek ve Franzbrötchen (tarçınlı rulo) – güçlü karakterli ve yerel

Hamburg sabahları tarçın ve öğlenleri Kuzey Denizi tadında olabilir. Tarçınlı ve şekerli plunder hamurundan yapılan tatlı bir çörek olan Franzbrötchen, Alster’de bir yürüyüş için ideal eşlikçidir. Sanki ortasından bastırılmış bir kruvasan gibi görünür ve işte tam bu onu benzersiz kılar.

Buna karşın limanda elinize bir balık ekmek yakışır: Matjes (salamura ringa), Bismarck ringası veya karidesli. Martılar, gemiler ve Hamburg’un olmazsa olmazı çiseleyen yağmur eşliğinde.

Hamburg’un tadı böyle: tuzlu, kekremsi ve bazen de bol tereyağlı, tatlı.

Köln: Kölsch birası ve Halver Hahn (peynirli sandviç) – hoşsohbet ve nüktedan

Köln yaşam sevinci, karnaval ve misafirperverlik. Bölgesel Kölsch birası, stange (çubuk) denilen ince bir bardakla servis edilir. Dikkat: Garsonlar sormadan ekleme yapar. Bu kadar yeter diyen bira altlığını bardağın üzerine koyar; konukların bir an önce öğrenmesi gereken faydalı bir tavır.

Birayla Halver Hahn iyi gider ama dikkat: Burada mevzubahis olan yarım tavuk değil, bilakis içinde peynir, soğan ve hardal olan bir çavdar sadviçidir. Adı neden mi böyle? Bununla ilgili çeşitli tevatürler vardır. Her halükarda bu yiyeceğin misafirleri ilk etapta yanıltması, temel donanımları arasında mizahın yer aldığı bu şehre mükemmel uyuyor.

Köln’ün tadı böyle: maltımsı tatlı, enerjik ve çoğu zaman beklenenden farklı.

Frankfurt am Main: Yeşil sos – tempolu ve şaşırtıcı derecede otsu

Frankfurt’un gökdelen silüeti, şehre “Mainhattan“ lakabını verdi. Ancak bankaların, fuar salonlarının ve uluslararası havaalanının arasında kulağa büyük bir şehirden ziyade bahçe gibi gelen bir yiyecek var: Frankfurter Grüne Soße (Frankfurt yeşil sosu).

Geleneksel olarak içinde yedi ot bulunuyor: Hodan otu, frenk maydanozu, tere otu, maydanoz, küçük çayır düğmesi, kuzukulağı ve frenk soğanı. Soğuk sos patates ve yumurta ile servis edilir – bazen de şnitzel ile. Frankfurtlular bunun yanında elma şarabı içerler, yani Hessen lehçesiyle “Ebbelwoi“. Ama dikkat: İçecek cider ile karıştırılmamalı. Tatlı beklentisi olanlar kekremsi bir hayal kırıklığı yaşar.

Frankfurt’ın tadı böyle: taze, asidik ve gökdelen silüetinin aksine çok daha yeşil.

Münih: Weißwurst (beyaz sosis) – geleneksel ve keyifli

Gelenekler Münih için büyük önem taşır, o nedenle Weißwurst bu şehre mükemmel bir şekilde uyar. Çünkü Münih’in Weißwurst’u sıradan bir sosis değildir. Paris için Eyfel Kulesi neyse Bavyera için de Weißwurst odur. Çoğunlukla daha öğleden önce yenilir; eski bir atasözüne göre henüz saat on iki çanı çalmadan. Yanında tatlı hardal, bir Brezel (Alman simidi) ve çoğunlukla Weißbier.

Sosis bildiğiniz gibi bıçak ve çatalla yenmez: Bavyeralılar sosisi geleneksel olarak “zuzeln” yani parmaklarıyla sıyırarak yer. Ancak acemiler için çatal bıçak kullanmak daha zarif bir çözüm olacaktır.

Münih’in tadı böyle: yumuşak, kremsi ve hafif bir tatlı.

Leipzig: Leipziger Lerche (Leipzig tarla kuşu) – yaratıcı ve sofistike

Endişelenmeyin: Leipziger Lerche kuş içermiyor. Tart hamurundan yapılan küçük çöreğin içinde marzipan (badem ezmesi), badem ve reçel bulunur. Ancak adı tarla kuşunun gerçekten de bir gurme yiyecek sayıldığı bir dönemi hatırlatmak için konulmuştur.

Koş avının 19. Yüzyılda yasaklanmasından sonra Leipzig’li fırıncılar tatlı bir alternatif yaratmış. Bu şehre de uymuş: Leipzig geleneklerine bağlı ve aynı zamanda mucit bir şehir. 

Leipzig’in tadı böyle: başlarda düşünülenden daha fındıksı ve tatlı.