Wspólnie na rzecz ochrony gatunkowej

Foki, nietoperze i ptaki wędrowne: trzy przykłady pokazują, jak Niemcy angażują się razem z europejskimi partnerami na rzecz ochrony zwierząt.

Foka szara na plaży w Helgolandzie
Foka szara na plaży w Helgolandzie picture alliance/imageBROKER

Morze Wattowe światowym dziedzictwem przyrody: pomoc sąsiedzka dla foki szarej

Foka szara nie zna granic: największemu drapieżnikowi w południowym Morzu Północnym jest wszystko jedno, czy nurkuje w poszukiwaniu ryb u wybrzeży Danii, Niemiec czy Holandii. Ale foka szara korzysta z faktu, że te trzy kraje dobrze ze sobą współpracują w zakresie ochrony przyrody: współpracują już od 1978 roku w celu ochrony Morza Wattowego jako jednostki ekologicznej. W 2009 roku duńsko-niemiecko-holenderskie Morze Wattowe zostało wpisane na listę światowego dziedzictwa przyrody UNESCO. W połowie 2019 roku eksperci z tych trzech krajów stwierdzili, że populacja foki szarej w Morzu Wattowym w ciągu ostatnich dziesięcioleci stale rosła.

EUROBATS: Europejska ochrona nietoperzy

Ostatnio nietoperze popadły w niesławę na podstawie podejrzenia, że mogą być nosicielami koronawirusa. Nie dotyczy to jednak gatunków europejskich. Pewne jest jednak również to, że eksperci uważają je za jeden z najlepszych wskaźników zdrowego środowiska: tam, gdzie rozwijają się populacje nietoperzy, ekosystem jest nienaruszony i stabilny. Żywią się one owadami i utrzymują ich rozmieszczanie się w równowadze ekologicznej, co na przykład chroni drzewa przed inwazją szkodników. W 1993 roku Niemcy były jednym z pierwszych krajów, które przystąpiły do EUROBATS, porozumienia o ochronie europejskich populacji nietoperzy. Sekretariat EUROBATS znajduje się na terenie kampusu ONZ w Bonn. Obecnie 37 państw członkowskich współpracuje ze sobą w celu ochrony tych latających ssaków, od Norwegii po Izrael, od Portugalii po Gruzję.

Nietoperz Bechsteina w sztolni w Nadrenii Północnej-Westfalii
Nietoperz Bechsteina w sztolni w Nadrenii Północnej-Westfalii picture alliance / blickwinkel/P. Schuetz

Konwencja Bońska: współpraca na rzecz ptaków wędrownych

Muszą przetrwać niebezpieczne podróże: większość ptaków wędrownych, takich jak rybitwy i bociany, pokonuje nawet tysiące kilometrów od ich letnich siedlisk do zimowisk w Afryce. Zagrożenia sięgają od polowań po niezabezpieczone linie energetyczne. Przy wsparciu Niemiec w 1983 roku weszła w życie Konwencja Bońska o ochronie wędrownych gatunków zwierząt, z których ptaki wędrowne stanowią największą grupę. W międzyczasie do konwencji przystąpiło 129 państw i Unia Europejska. Liczne umowy, z których niektóre są wiążące na mocy prawa międzynarodowego, sprawiły, że podróże ptaków wędrownych stały się nieco bezpieczniejsze.

Bocian podczas lotu nad Hesją
Bocian podczas lotu nad Hesją picture alliance/dpa

© www.deutschland.de

You would like to receive regular information about Germany? Subscribe here: